Ken je dat gevoel? Je zit voetbal te kijken, een goed spannende wedstrijd. Je favoriete team staat achter, maar de gelijkmaker hangt al de hele 2e helft in de lucht. De gedachte dat de scheidsrechter in de 90e minuut gewoon gaat af fluiten komt niet in je op, want dat zou een anticlimax zijn. Verwend met teveel Hollywood Sportheld Epossen ga je er gewoon vanuit dat de underdog in de laatste minuut terug komt. Maar dan realiseer je je dat het geen smeuige film is, maar een gewone voetbalwedstrijd waaraan een regisseur geen heroïsch einde heeft gebreid. De aanzwellende violen en slowmotions gaan weer terug in de kast. En dan scoort de tegenpartij ook nog 2-0.

Dat was bijzonder niet fraai PSV. Nou ja, wel fraai maar niet goed genoeg. Wel hoopgevend voor die andere finale, op 28 mei. En wat was die Engelse commentator toch enthousiast. Nadat ie al zeker 30 keer 'Oh Yeah!' had geroepen ging ik echter toch aan z'n enthousiasme twijfelen. Zo'n gangbare uitspraak is het nou ook weer niet. Oh ja. André Ooijer.