Wat mis je nou het meest daar in Edinburgh, wordt mij wel eens gevraagd. Uiteraard mis ik de Dropjes, Knorr Wereldgerechten, McKroket, Stroopwafels, Ontbijtkoek en zo af en toe zelfs de veelzijdigheid van het Nederlandse televisienetwerk (30 zenders tegen 4).

Maar bovenal, mis ik toch mijn fiets. Niet dat de afstanden hier nu zo groot zijn, te voet is alles prima te doen. Maar, de fiets als onderdeel van het straatbeeld, fietsenstallingen, scholieren op de fiets, woonerfjes met driewielers, vlaggetjes op de fiets, omafietsen in alle kleuren van de regenboog gespoten, fietsen voor cafedeuren, dronken achterop de fiets naar huis, ja, ik mis zelfs het feit dat ik gemiddeld elke maand een lekke band had.

Toegegeven, fietsen zou hier niet hetzelfde zijn. Edinburgh is heuvelachtig, en in de UK heb ik tot nu toe nog geen 'Nederlandse' fiets gezien, enkel mountainbikes. Maar, als ik maandag weer thuis ben kan ik gelukkig weer even heerlijk een paar daagjes rondscheuren. Wel eerst even m'n achterband plakken.