m a r i s i n
G8 Rellen
Afgelopen maandag kwam ik tot de conclusie dat ik wel wat nieuwe zomerkleding kon gebruiken. Dus, ik naar de H&M op Princess Street. En dat pak in dan als volgt aan: in een uur scan ik de hele winkel en vertrek met een flinke berg mogelijk nieuwe garderobe items richting paskamer. 'only 5 pieces at a time' krijg ik dan steevast, maar, dat is geen enkel probleem.
Vol goede moed haal ik het eerste shirtje van het hangertje als plots door de paskamers wordt geschreeuwd: 'Everyone put your clothes back on, we have to evacuate the building'. Nee he, denk ik nog.
Via een smoezelig achteruitgangetje worden ik en de drie andere klanten (man, het was zooo heerlijk rustig) de H&M uitgeloosd. Om me buiten te verbazen over de gigantische mensen massa die ik daar aantref. Enigszins geërgerd baan ik me een weg door de dertien-rijen-dikke-menigte die met camera's in de aanslag een handjevol relschoppers op de foto zetten. En wat denk je wat, gebeurt er eindelijk iets, heb ik voor het eerst sinds eeuwen mijn camera thuis laten liggen.
Overigens vielen de rellen mijns inziens best mee hoor, zoals gezegd, er waren meer omstanders foto's aan het maken dan dat er mensen aan het rellen waren. Daarnaast was er bijzonder veel ME en politie op de been, en zag de situatie er daardoor erg bedreigend uit. Maar na jarenlang in een voetbalstadion te hebben gewerkt, intimideert mij dat beeld al lang niet meer. ;-)
Opvallend was dat veel lokale jeugd probeerde de scene te bereiken, en dat er slechts een handjevol 'radicale anarchisten' (in het zwart gekleed met sjaals voor het gezicht) aanwezig was. De vrolijke hippies, nog steeds in clown outfit, vertrokken dan ook al snel naar de meadows, en de Universiteitspleinen, waar zij de rest van de middag neerstreken om volgens oud woodstock principe te dansen en muziek te maken.
Bijkomende nadeel was dat alle winkels en universiteitsgebouwen in de binnenstad besloten de rest van de dag de deuren te sluiten. Om 17.00 was de Games Workshop de enige nog geopende winkel op de Royal Mile. Typisch. ;-)
De meeste winkels hebben overigens voorzorgsmaatregelen getroffen, door hun pand te laten ommuren met beschermende houten noodwanden. Anderen nemen het risisco met een goedkopere oplossing: zij proberen de actievoerders te vriend te houden met Make Poverty History posters achter de ramen.
Ach, uiteindelijk zal het allemaal wel meevallen. Zolang er mensen met een Make Poverty History t shirt een kopje koffie gaan drinken bij de Starbucks (jawel, het gebeurde echt), valt het allemaal wel mee. Maar, ik zal inmiddels blij zijn als de stad weer vrijgegeven wordt, het is allemaal wel knap lastig. Knetter wordt je ook van de helikopters die al vier dagen continu boven de stad hangen. chopchopchopchopchop.
Overigens ben ik 's middags nog even terug gegaan voor wat foto's, toen waren de rellen echter al aardig ingedamt.
Vol goede moed haal ik het eerste shirtje van het hangertje als plots door de paskamers wordt geschreeuwd: 'Everyone put your clothes back on, we have to evacuate the building'. Nee he, denk ik nog.
Via een smoezelig achteruitgangetje worden ik en de drie andere klanten (man, het was zooo heerlijk rustig) de H&M uitgeloosd. Om me buiten te verbazen over de gigantische mensen massa die ik daar aantref. Enigszins geërgerd baan ik me een weg door de dertien-rijen-dikke-menigte die met camera's in de aanslag een handjevol relschoppers op de foto zetten. En wat denk je wat, gebeurt er eindelijk iets, heb ik voor het eerst sinds eeuwen mijn camera thuis laten liggen.
Overigens vielen de rellen mijns inziens best mee hoor, zoals gezegd, er waren meer omstanders foto's aan het maken dan dat er mensen aan het rellen waren. Daarnaast was er bijzonder veel ME en politie op de been, en zag de situatie er daardoor erg bedreigend uit. Maar na jarenlang in een voetbalstadion te hebben gewerkt, intimideert mij dat beeld al lang niet meer. ;-)
Opvallend was dat veel lokale jeugd probeerde de scene te bereiken, en dat er slechts een handjevol 'radicale anarchisten' (in het zwart gekleed met sjaals voor het gezicht) aanwezig was. De vrolijke hippies, nog steeds in clown outfit, vertrokken dan ook al snel naar de meadows, en de Universiteitspleinen, waar zij de rest van de middag neerstreken om volgens oud woodstock principe te dansen en muziek te maken.
Bijkomende nadeel was dat alle winkels en universiteitsgebouwen in de binnenstad besloten de rest van de dag de deuren te sluiten. Om 17.00 was de Games Workshop de enige nog geopende winkel op de Royal Mile. Typisch. ;-)
De meeste winkels hebben overigens voorzorgsmaatregelen getroffen, door hun pand te laten ommuren met beschermende houten noodwanden. Anderen nemen het risisco met een goedkopere oplossing: zij proberen de actievoerders te vriend te houden met Make Poverty History posters achter de ramen.
Ach, uiteindelijk zal het allemaal wel meevallen. Zolang er mensen met een Make Poverty History t shirt een kopje koffie gaan drinken bij de Starbucks (jawel, het gebeurde echt), valt het allemaal wel mee. Maar, ik zal inmiddels blij zijn als de stad weer vrijgegeven wordt, het is allemaal wel knap lastig. Knetter wordt je ook van de helikopters die al vier dagen continu boven de stad hangen. chopchopchopchopchop.
Overigens ben ik 's middags nog even terug gegaan voor wat foto's, toen waren de rellen echter al aardig ingedamt.
