Nee, ditmaal heb ik het niet over mijn uit de kluiten gewassen jongere broertje. Het Britse TV programma Big Brother deel 6 alweer beleefde namelijk afgelopen vrijdag zijn hoogtepunt. En alhoewel ik er in mei dit jaar nogal sceptisch tegen aan keek, moet ik zeggen dat het al met al best mee viel. Dat komt met name door het feit dat Engelsen simpelweg veel interessanter zijn om naar te kijken dan saaie Nederlanders. Tja er gebeurt spontaan nog eens wat, en dat is stukken interessanter dan zwangere vrouwen in het huis.

Op de een of andere manier komt de Nederlandse versie altijd een beetje knullig over, en dan vooral de presentatoren. Herinnert u zich Rolf X Wouters nog? Daphne Deckers, Beau van Erven Dorens, Patty Brard, en nu dan Ruud de Wild en Bridget Maasland. Nee, geef mij maar Dermott, Davina en Russel Brand (een comedian die overigens de komende weken hier op het Edinburgh festival staat). Drie presentatoren? Jawel, Big Brother is hier een multimediaal melkkoetje dat voor maar liefst vijf programma's melk moet produceren: De dagelijkse samenvatting, de wekelijkse evection, de opinie show Big Brother's Big Mouth, de pre eviction show Big Brother's Little Brother en de nachtelijke continue live uitzendingen.

Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik eigenlijk alleen laatstgenoemde incidenteel bekeken heb de laatste maanden. Alle spannende momenten zijn aan mij voorbij gegaan, ik viel slechts elke nacht in slaap met het typerende Big Brother beeld: een groepje huisgenoten hangend op de bank, klagend over een schrijnend tekort aan drank. Steevast dezelfde nachtbrakers, waarvan de laatste weken alleen Anthony en Craig nog over waren (een interessante verhaallijn veroorzakende).

Het verblijdde me dan ook wel dat onze Anthony, die met zijn Noord Engelse afkomst en accent in elk geval alle Schotten achter zich gaarde, afgelopen vrijdag de kroon mee naar huis nam. Na 11 weken nachtelijk gluren heb je toch het gevoel dat je die gast een beetje kent.

Day 78, 3.45pm.
Most of the housemates are in the bedroom.