m a r i s i n
VIP spotting
Goed, mijn ouders, broer, en zelfs zusje met vriendje waren afgelopen weekend dus even hier, en dat betekent dat ik eindelijk eens flink veel festival spul heb gezien. Op dit moment heb ik zes comedy shows op mijn naam staan, een dansvoorstelling, een filmfestival film, en drie military tattoos. En daarmee heb ik nog steeds slechts 0.001% van het totale fringe aanbod gezien.
Tussen de bedrijven door besloten we bij de Spiegeltent in de Spiegelgarden een pintje/cidertje te nuttigen, toen al gauw bleek dat het tafeltje naast ons ook door Nederlanders werd bezet. En Nederlanders mogen elkaar op de een of andere manier niet zo, dus er werden al gauw wat 'O nee. Nederlanders.' blikken uitgewisseld.
Op een terras (of waar dan ook op dit moment in Edinburgh) ontkom je er niet aan dat je elke twee minuten een flyer in je handen krijgt gedrukt. En dus waren we al drie drukwerkjes rijker, toen op zeker moment ook een van de Nederlanders naast ons een flyer op onze tafel legde. Zonder een woord. Dus enigszins verbaasd lieten wij het gebeuren onopgemerkt aan ons voorbij gaan.
Tot mijn zusje tien minuten later ineens fluisterde of ik die gast naast ons niet ergens van kende. 'Is die niet uit Finals ofzo?' Ik besloot de flyer toch maar eens te bestuderen. The Ashton Brothers. Het bleek inderdaad een Nederlands gezelschap te zijn dat momenteel een comedy/acrobatische uitvoering opvoert in de Assembly Hall. Na lang turen op de foto en een blik op de man aan het tafeltje naast me begint het te dagen. 'Volgens mij' zeg ik tegen mn zus, 'zat 'ie in Fort Alpha'.
Bij het opstaan weten we het zeker, het was die gast uit Fort Alpha. Op veilige afstand concluderen we nog dat we 'hem altijd de leukste vonden'. Pepijn Gunneweg heet 'ie, heb het net nog even voor alle zekerheid opgezocht. Hij is ook bekend van Klokhuis, Baantjer, De Band en als de stem van Yu-Gi-Ho.
Moraal van het verhaal: Wissel nooit vijandige blikken uit met collega Nederlanders, je weet immers nooit wie je voor je hebt. Wie weet hadden we er dan nog een jij-en-je-VIP-foto uit kunnen slepen.
Tussen de bedrijven door besloten we bij de Spiegeltent in de Spiegelgarden een pintje/cidertje te nuttigen, toen al gauw bleek dat het tafeltje naast ons ook door Nederlanders werd bezet. En Nederlanders mogen elkaar op de een of andere manier niet zo, dus er werden al gauw wat 'O nee. Nederlanders.' blikken uitgewisseld.
Op een terras (of waar dan ook op dit moment in Edinburgh) ontkom je er niet aan dat je elke twee minuten een flyer in je handen krijgt gedrukt. En dus waren we al drie drukwerkjes rijker, toen op zeker moment ook een van de Nederlanders naast ons een flyer op onze tafel legde. Zonder een woord. Dus enigszins verbaasd lieten wij het gebeuren onopgemerkt aan ons voorbij gaan.
Tot mijn zusje tien minuten later ineens fluisterde of ik die gast naast ons niet ergens van kende. 'Is die niet uit Finals ofzo?' Ik besloot de flyer toch maar eens te bestuderen. The Ashton Brothers. Het bleek inderdaad een Nederlands gezelschap te zijn dat momenteel een comedy/acrobatische uitvoering opvoert in de Assembly Hall. Na lang turen op de foto en een blik op de man aan het tafeltje naast me begint het te dagen. 'Volgens mij' zeg ik tegen mn zus, 'zat 'ie in Fort Alpha'.
Bij het opstaan weten we het zeker, het was die gast uit Fort Alpha. Op veilige afstand concluderen we nog dat we 'hem altijd de leukste vonden'. Pepijn Gunneweg heet 'ie, heb het net nog even voor alle zekerheid opgezocht. Hij is ook bekend van Klokhuis, Baantjer, De Band en als de stem van Yu-Gi-Ho.
Moraal van het verhaal: Wissel nooit vijandige blikken uit met collega Nederlanders, je weet immers nooit wie je voor je hebt. Wie weet hadden we er dan nog een jij-en-je-VIP-foto uit kunnen slepen.
