Wat doet een Hollandse meid als ze voor de grootste challenge allertijden staat (haar troep van de ene kant van Edinburgh naar de andere kant van Edinburgh verhuizen that is)? Ze koopt een fiets.



Hoho, en niet zo maar een fiets. Deze Raleigh uit 1960 mag er dan oudjes uit zien, het schijnt toch echt een vintage collectors item te zijn. Of misschien was dat een verkooppraatje.

Hoe dan ook, na een keer met volgeladen backpack heen en weer te zijn gereden (in heuvelachtig Edinburgh met keienweggetjes) besloot ik al gauw dat dit wel eens een mission impossible kon gaan blijken. Dus werd het tijd mijn charmes in de strijd te gooien bij de taxichauffeur die gelukkig niet te diep zuchtte toen ie mij met zes tassen en koffers voor mijn oude flat aantrof. 'Is that all?'

Dat gaf de burger moed, dus vanochtend waagde ik het met dubbele hoeveelheid opnieuw bij een taxichauffeur te proberen. Gelukkig zag ook hij enkel een mooie tip in het vooruitzicht.

Gecombineerd met nog een aantal malen heen en weer fietsen heb ik nu alle zooi hier. En dus beloonde ik mijzelf gisteravond met een pot Ben & Jerry's Cookie Dough en een weinig spannende pot voetbal. En uit verveling ook nog Big Brother, Lieve Lust en Aruba Beach Volley. Tja, Talpa blijft de enige zender die ik hier digitaal kan ontvangen.



Gelukkig was het vanmiddag weer raceday, en het is mooi te zien dat Alonso aardig op koers ligt voor het F1 WK. Ik hoop dat het hem gaat lukken.

En nu is het tijd voor ontspanning. Het is inmiddels stralend weer hier. Met Harry Potter onder de arm spring ik nu op de fiets (jawel!) naar het park, om dat ding eindelijk, eindelijk te gaan uitlezen.