m a r i s i n
Back from the UK
Keep your friends close, but your Greek friends even closer. Na een goed sollicitatiegesprek (uitkomst nog niet bekend), was het gisteravond tijd Londen in te duiken met een oud klasgenoot uit Griekenland die van de zomer al een baan in Londen vond. En dat heb ik geweten.
Na een uitgebreid diner en een mooie fles chardonnay, maakten we er in een pub nog twee meester. U kunt zich voorstellen dat het nadien enige moeite heeft gekost onze weg terug te vinden. Zeker omdat Notting Hill weliswaar een schitterende wijk is, maar de straten niet van elkaar te onderscheiden zijn. Tip: zorg in Londen voor een goede kaart. Internet printjes werken voor geen meter. Zeker niet na drie flessen wijn.
Na slechts vier uur nachtrust de avond voor vertrek, was het niet gek dat ik al passed out was voor mijn hoofd het kussen raakte. Het duurde ongeveer een uurtje en een douche voordat de hoofdpijn vanochtend verdween, waarmee de schade alleszins beperkt te noemen valt. Ik besloot de Tower Bridge eens te gaan zien, en shopte vanmiddag nog wat bij Virgin op Piccadilly Circus, alvorens met de 5 o'clock flight huiswaarts te keren.
Mijn klasgenoot zelf overigens slaapt sinds hij in Londen werkt bij Griekse vrienden op de bank, maar neemt volgende week hun appartement over nu zij terug naar Griekenland gaan. U ziet, er zitten ontzettend veel Grieken in de UK, en ze kennen elkaar allemaal. In Edinburgh spraken we vaak snerend over 'The Greek Network', maar feitelijk is het een saamhorigheidsgevoel om jaloers op te zijn. En in dit geval betaalt het zeker uit contactjes in het Griekse circuit te hebben. Per eind oktober behoeft hij namelijk een nieuwe flatgenoot, en als ik de baan kreeg dan was ik meer dan welkom. Ik weet wel waarom. Midden in een felle discussie over de uitmuntende kwaliteiten van Wayne Rooney en Christiano Ronaldo, de tanende reflexen van Van der Sar, en speculaties over bij welke club Van the Man einde dit seizoen zal tekenen, schreeuwde mijn klasgenoot plotsklaps uit: 'This is unbelievable! You're a girl! You're talking football!'
Ze mogen dan misschien Europees Kampioen zijn, van moderne vrouwen hebben ze geen kaas gegeten.
Na een uitgebreid diner en een mooie fles chardonnay, maakten we er in een pub nog twee meester. U kunt zich voorstellen dat het nadien enige moeite heeft gekost onze weg terug te vinden. Zeker omdat Notting Hill weliswaar een schitterende wijk is, maar de straten niet van elkaar te onderscheiden zijn. Tip: zorg in Londen voor een goede kaart. Internet printjes werken voor geen meter. Zeker niet na drie flessen wijn.
Na slechts vier uur nachtrust de avond voor vertrek, was het niet gek dat ik al passed out was voor mijn hoofd het kussen raakte. Het duurde ongeveer een uurtje en een douche voordat de hoofdpijn vanochtend verdween, waarmee de schade alleszins beperkt te noemen valt. Ik besloot de Tower Bridge eens te gaan zien, en shopte vanmiddag nog wat bij Virgin op Piccadilly Circus, alvorens met de 5 o'clock flight huiswaarts te keren.
Mijn klasgenoot zelf overigens slaapt sinds hij in Londen werkt bij Griekse vrienden op de bank, maar neemt volgende week hun appartement over nu zij terug naar Griekenland gaan. U ziet, er zitten ontzettend veel Grieken in de UK, en ze kennen elkaar allemaal. In Edinburgh spraken we vaak snerend over 'The Greek Network', maar feitelijk is het een saamhorigheidsgevoel om jaloers op te zijn. En in dit geval betaalt het zeker uit contactjes in het Griekse circuit te hebben. Per eind oktober behoeft hij namelijk een nieuwe flatgenoot, en als ik de baan kreeg dan was ik meer dan welkom. Ik weet wel waarom. Midden in een felle discussie over de uitmuntende kwaliteiten van Wayne Rooney en Christiano Ronaldo, de tanende reflexen van Van der Sar, en speculaties over bij welke club Van the Man einde dit seizoen zal tekenen, schreeuwde mijn klasgenoot plotsklaps uit: 'This is unbelievable! You're a girl! You're talking football!'
Ze mogen dan misschien Europees Kampioen zijn, van moderne vrouwen hebben ze geen kaas gegeten.
