![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
|||
Komkommatijdvrijdag, maart 28, 2008
De media aandacht die het UGC projectje van Geert Wilders op dit moment trekt is op zijn zachtst gezegd absurd te noemen. Amerikaanse toestanden bij zowel RTL en NOS om iets na zevenen gisteravond, waarbij alleen het scrollende 'BREAKING NEWS' nog net ontbrak.
Het filmpje eenmaal gezien hebbende, bereikte ik al binnen een uur tamelijke consensus onder mijn vrienden op twitter: De film had lelijke vormgeving, bevatte een aantal stupide onjuistheden, en was niet meer dan een slordige compilatie van oude, zij het schokkende nieuwsfragmenten. Goed. Dat wordt dus geen publieke omroep kijken vanavond, want die trekken vast een sloot islamexperts uit de kast. Waarmee vervolgens de hele avond geneuzeld gaat worden over wat er allemaal nog meer niet klopt aan deze film en wat diens impact zal zijn. Nou, daar kunnen we volgens mij erg kort over zijn. De impact was nihil geweest als de media niet zo onbegrijpelijk veel aandacht aan dit non-nieuws hadden geschonken. Want de mensen op straat halen hun schouders op en gaan onbekommerd verder. Het acht uur journaal trok gisteravond niet meer kijkers dan normaal, want het kan ons kennelijk werkelijk aan onze reet roesten. En hadden we een dergelijke mediahetze vorige maand niet ook al te doorstaan? Toen er ineens een misdaadverslaggever begon te roepen dat hij 'ontknoping van het Nathalee Holloway mysterie op tape had staan'. Ook toen lieten we ons het hoofd op hol brengen en gingen in de gekte mee. Na een week konden we geen Peter R meer zien. Nederland is te klein. Terwijl de media steeds rijker worden en we nu juist méér dan ooit in staat zijn AL het wereldnieuws 24/7 te volgen, richten de media, TV in het bijzonder, hun focus meer en meer, enkel en alleen op ons eigen bekrompen kikkerlandje. Waar geen bal gebeurd, want jammer maar helaas, verkiezingen hebben we maar eens in de vier jaar, en dat saaie kabinet dat er nu zit valt tot hun tijd erop zit, echt niet. Potverdikkie, moeten meneer Pauw en Witteman afgelopen september hebben gedacht. Hoe gaan we de uitzendingen dan vullen. Gelukkig heeft Amerika verkiezingen en gaat het tussen een zwarte en een vrouw. Dat is tenminste duidelijk, daar kunnen we lekkere zwart-witte televisie van maken. Letterlijk. Maar kijkcijferkanonnen zijn dergelijke onderwerpen niet. Zichtbaar blij zijn P&W daarom met een 'Jorannetje', waardoor ze het gelukkig avonden lang niet over de politieke situatie in China of het nieuwe boek van Heleen van Rooijen hoeven te hebben. Fitna the movie. Kunnen we er, alsjeblieft, over ophouden nu? Labels: media
Reacties:
Uit het hart gegrepen, maar het leeghoofdig, hijgend van hype naar hype hollen, lijkt onontkoombaar in het huidige media landschap.
Gewoon, zoals op deze blog, de aandacht richten op al datgene wat er volgens jou wel toe doet, lijkt me de beste remedie. Laten de hypes vooral daartoe uitnodigen. Paul Witteman luistert in z'n vrije tijd ook zoveel mogelijk klassieke muziek. Waarschijnlijk als tegengif tegen de nietszeggendheid. Groet en goeds, André.
Ik sluit me bij je stuk aan met een kanttekening: ook deze post is een media-uiting die toegevoegd kan worden aan de vele aandacht die de Politieke Muppet en zijn video'tje hebben gekregen. En verdorie, deze comment ook. Damn! Toch maar doodzwijgen de volgende keer?
Hahaha, Ach, er is bijna geen ontkomen aan, want we maken nu eenmaal deel uit van deze tijd en zijn waarschijnlijk betrokken mensen. Wel kijk ik graag naar een programma als Andere Tijden, want dat relativeert wat en stemt me milder. Je ziet dat waar mensen zich nu druk om maken, toen, m.b.t. soortgelijke zaken, ook al aan de orde was, terwijl men er nu nauwelijks nog benul van heeft. Dat zal ook het lot zijn van dhr. W en mevr. V.
Veel wordt ook opgeblazen om nog impact te hebben, tussen het overaanbod. Daarbij staat er in het verwende (verveelde?) Nederland ook niet echt meer iets op het spel dus grijpen we alles aan wat enigszins strijd geeft. Nou ja, zo maar wat overpeinzingen op de vroege zondagmiddag ;-) Groet, André.
@Andrez: Ik denk dat dingen inderdaad te veel worden opgeblazen. De een overschreeuwt de ander om nog proberen een impact te hebben. Maar na een paar goede explosies, waarbij de een net iets groter is dan de ander, word je alleen maar doof en hoor je niets meer. Dat is een beetje de staat waar ik nu in verkeer. Klinkt ernstiger dan het is overigens. Een kwestie van een andere mediaconsumptie. Minder actualiteitenprogramma's en meer richten op blogjes over andere dingen. Tot die piep weer uit mijn oor is tenminste...:)
Een reactie plaatsen
<< Startpagina |
|||
Archieven
september 2007 Aanmelden bij Berichten [Atom] |
|||