Jaaa, afgelopen weekend was ik heeeel kort heel even in het land, in Zandvoort om precies te zijn. Moe, vreselijk moe na afgelopen week, maar in de duinen langs het circuit kun je in het zonnetje heerlijk slapen hoor. Die racegeluiden hebben iets.. iets rustgevends.. ;-)

Wat was het mooi: prachtig weer, sinds jaren held Mika Hakkinen weer rondjes zien draaien, genoten van het mooie geluid uit een F1 wagen (al was het slechts een minardi, en slechts Alberts), oude F1 favorieten als McNish en Alesi weer zien rijden en heerlijk ontspannen en genoten.

En nu ben ik alweer terug in Edinburgh - waar gelukkig inmiddels speciaal voor mijn verjaardag ook de zon schijnt - en is het tijd voor mijn verjaardagsfeestje dat over anderhalf uur begint en waarvoor ik NU naar de supermarkt ga rennen.

(Fotos via fotostream links, ik heb ook nog wat filmpjes maar die komen later nog).

Nee, dit berichtje gaat niet over de populaire TV serie, maar over mijzelf: Jawel, vandaag word ik alweer 24!

Twee keer afstuderen in twee jaar tijd, dat kunstje flik ik volgend jaar niet nog een keer. Maar, het zit er op. Afgelopen. Uit. Mijn scriptie is af. Ik zeg mijn klaslokaal en klasgenoten voorlopig vaarwel, negeer de jaloerse blikken, keer huiswaarts naar mijn bedje, laat morgenochtend bij de copyshop een metalen ringetje door mijn stapeltjes noeste arbeid heen jassen en drop het voor lunchtijd in de daarvoorbestemde dropbox. En dan, dan is het tijd voor een feestje.

Ik zie op dit moment niet eens kans mijn Harry Potter boek uit te lezen, maar een of andere malloot heeft blijkbaar zelfs tijd gevonden een geheel deel uit de bekende boekenreeks te schrijven. Dennis Hoogeveen (16) schreef in een jaar tijd zijn eigen deel 6, Harry potter en de Fakkel met de Groene Vlammen. De titel lijkt een representatieve indicator voor de schrijfstijl van de rest van het boek (vooral het constante verleden tijd gebruik is storend), maar dat neemt niet weg dat ik elke 16-jarige, of in feite iedereen, die een poging tot het schrijven van een boek onderneemt toejuig. Het boek (213 blz) en achtergrond info is op deze site te lezen.

Goed, mijn ouders, broer, en zelfs zusje met vriendje waren afgelopen weekend dus even hier, en dat betekent dat ik eindelijk eens flink veel festival spul heb gezien. Op dit moment heb ik zes comedy shows op mijn naam staan, een dansvoorstelling, een filmfestival film, en drie military tattoos. En daarmee heb ik nog steeds slechts 0.001% van het totale fringe aanbod gezien.

Tussen de bedrijven door besloten we bij de Spiegeltent in de Spiegelgarden een pintje/cidertje te nuttigen, toen al gauw bleek dat het tafeltje naast ons ook door Nederlanders werd bezet. En Nederlanders mogen elkaar op de een of andere manier niet zo, dus er werden al gauw wat 'O nee. Nederlanders.' blikken uitgewisseld.

Op een terras (of waar dan ook op dit moment in Edinburgh) ontkom je er niet aan dat je elke twee minuten een flyer in je handen krijgt gedrukt. En dus waren we al drie drukwerkjes rijker, toen op zeker moment ook een van de Nederlanders naast ons een flyer op onze tafel legde. Zonder een woord. Dus enigszins verbaasd lieten wij het gebeuren onopgemerkt aan ons voorbij gaan.

Tot mijn zusje tien minuten later ineens fluisterde of ik die gast naast ons niet ergens van kende. 'Is die niet uit Finals ofzo?' Ik besloot de flyer toch maar eens te bestuderen. The Ashton Brothers. Het bleek inderdaad een Nederlands gezelschap te zijn dat momenteel een comedy/acrobatische uitvoering opvoert in de Assembly Hall. Na lang turen op de foto en een blik op de man aan het tafeltje naast me begint het te dagen. 'Volgens mij' zeg ik tegen mn zus, 'zat 'ie in Fort Alpha'.

Bij het opstaan weten we het zeker, het was die gast uit Fort Alpha. Op veilige afstand concluderen we nog dat we 'hem altijd de leukste vonden'. Pepijn Gunneweg heet 'ie, heb het net nog even voor alle zekerheid opgezocht. Hij is ook bekend van Klokhuis, Baantjer, De Band en als de stem van Yu-Gi-Ho.

Moraal van het verhaal: Wissel nooit vijandige blikken uit met collega Nederlanders, je weet immers nooit wie je voor je hebt. Wie weet hadden we er dan nog een jij-en-je-VIP-foto uit kunnen slepen.

Mijn ouders en broertje zitten op dit moment in een vliegtuig boven de Noordzee, dus dan kan ik nu wel onthullen welke verrassing ik voor dit weekend in ieder geval in petto heb.

In de 10 minuten Talpa die ik gezien heb, werd er in het programma Thuis gemeld dat Talpa een multimediale omroep is, dus met internet, sms, 'en nog veel meer'. Dat is mijns inziens niets nieuws onder de zon, maar als Gordon het zegt dan lijkt het toch zo. Het is een kunst dingen te presenteren en mensen te laten denken dat het nieuw, beter en innovatief is. Zoals wergwerpbare swiffer doekjes, wcborstels, en washandjes. Wat is er mis met de ouderwetse, voor herhaaldelijk gebruik vatbare stofdoek, wcborstel en washandjes?

Maar goed, multimediaal dus. Dat betekent onder andere dat het de bedoeling is dat alle Talpa sterren een weblog gaan bijhouden. Ja u leest het goed, de celebrities gaan aan de log. Dat zal mij gaan benieuwen, want webloggen is mijns inziens een vak apart. ;-) Maar laten we ze het voordeel van de twijfel voorlopig maar even geven. Voor wie geinteresseerd is in de dagelijkse beslommeringen van Talpa corifeeen Jan Mulder, Frits Barend, de prostitueebezoekende huisarts, Gordon, Victoria, Harm en Marrietje, lees vooral deze nu al spraakmakende, spontane weblogs. Overigens moet ik toegeven dat Froukje al een eigen log had voordat dat in haar Talpa contract werd vastgelegd.

Het is de bedoeling dat Beaux met de briljante boektitel ook een weblogje bij gaat houden, maar voorlopig lijkt uit de berichtgeving op te maken dat zijn toekomst bij NSE onzeker is. Jort Kelder staat overigens al te trappelen het stokje over te nemen. Als dat betekent dat zijn functie als hoofdredacteur bij Quote vrijkomt, ken ik nog wel een goede opvolger. Ze heeft ook al een weblog, dus dat scheelt alweer.

NB: met nadruk op 'alsof'. Mijn eigen laptopje is nog steeds behoorlijk dood, dus gaat dit weekend weer terug naar de fabrikant. Gelukkig heb ik bij de Universiteit een tijdelijke oplossing kunnen lenen: Deze Samsung dus. Traag als de pest, maar iets is inderdaad nog altijd vele malen beter dan niets.

Slecht nieuws. Gisternacht tijdens het werken aan mijn scriptie crashte plostklaps mijn laptop. Vermoedelijk te heet geworden, hij maakte dan ook wat uren de laatste tijd. Met geen mogelijkheid meer in leven te blazen. Het enige wat nog functioneert is het slaapmoduslampje en de cd-rom drive. Maar niet te starten dus. Tja, het is een Medion. Nog geen jaar oud.

De helpdesk zegt dat het wellicht mogelijk is de harddrive uit te lezen met een speciaal apparaatje, dan kan ik alle bestanden nog op cd branden, en dan kan ie - binnen de garantie, voor de 2e keer dit jaar - weer terug naar de leverancier. Twee maanden geleden is nog het hele moederbord vervangen.

Of dat kreng wel of niet werkt maakt me op dit moment geen donder uit. Maar mijn scriptie, foto's, muziek en een hoop andere zooi zitten in dat kastje. Volgende week moet de scriptie worden ingeleverd. Mijn laatste backup is een maand oud. Wie gaat er nou vanuit dat z'n computer het begeeft. Ik dacht er gisteren nog aan, backuppen, maar vergat het weer.

Op dit moment zit ik in de bib, en ligt het dingetje twee verdiepingen lager bij de technische dienst. Over een uurtje mocht ik terugkomen, ze gingen het een en ander proberen. Ik wacht dus maar even af.

Een groter drama kon zich op dit moment even niet voltrekken, al probeer ik op dit moment aan tsunamis, vliegtuigongelukken en ergere zaken te denken om alles weer in proportie te plaatsen.

Technische tips zijn ten alle tijden welkom, al heb ik er op dit moment een hard hoofd in.

UPDATE 12.50
Er bestaat een god!!! Mijn harde schijf is in tact, alle bestanden zijn toegankelijk!! Scriptie inmiddels al veilig op m'n flashdrive. Enige probleem is dat HD sinds enige tijd tjokvol stond met fotos, muziek, tv opnames en andere troep. Ik bleef die grote schoonmaak maar uit stellen. 60 gig, daar waren ze niet zo blij mee bij de technische dienst toen ik vroeg of ze daar even dvdtjes van konden maken.

Inmiddels was ik er ook achter dat de universiteitsbib leenlaptopjes uitgeeft. Drie keer raden waar ik nu achter zit.

Ga die meneer beneden maar eens vragen of ie de bestandjes ook op dit apparaatje kan plempen dan kan ik aan het branden/cq op het netwerk gaan zetten.

Hoeraaaaaaa!!!!!

In navolging van de discussie die op vorig bericht losbarstte:

Nee, 5 tegen 5 en de Soundmixshow zijn niet bepaald nieuwe mediaconcepten. De vraag is echter of dat moet, hier in GB draaien een hoop programma's uit de oude doos op volle toeren omwille van het kijkersentiment. Waarom altijd opnieuw het wiel uitvinden, wat was er mis met het entertainment van vroeger? Moet het steeds wilder, bloter, vergaander, extremer?

Wat mij betreft mag de sjoelbak weer van zolder. De drie dikke dame's van de VPRO weer op zondagochtend. Telekids met Irene elke middag om vier uur, met daarna Batman en de vijf uur show. De Honeymoonquiz, Flying Doctors, Beverly Hills 90210, Geeft nooit op met Peter Jan Rens. 12 Steden 13 ongelukken, Ovide en zijn vriendjes, Boes Boes, Boggle, Telekids' Mega Blubber Power Race, De Droomshow, Kinderen voor Kinderen, maar dan niet vanuit een studio in Aalsmeer, maar met verhaallijn en clipjes en voor de arme kindjes in Afrika. Rinkeldekinkel TV, Countdown met Adam Curry en Wessel van Diepen, de Top 40 met Gijs Staverman mét paardestaart, de Rabo Top 40 met Tim Immers, Ministars, de Fabeltjeskrant, Pipi Langkous, Fort Alpha, Tour of Duty, Bureau Kruislaan, Unit 13, Goudkust, The X files, Beavis and Butthead, Full House, Growing Pains, the Teenage Mutant Ninja Turtles, MTV's Most Wanted, Vrienden voor het Leven. Geen TellSell, terug naar Amazing Discoveries (Hey Mike!). De Miniplaybackshow, Prijzenslag (Kommmm naarrrr benedennn..), het Rad van Fortuin, Bulldozer (dat spel waar een miniatuurbulldozer op comando van een beller geld door miniatuur straatjes heen schoof), schilderen met Bob Ross, Wie ben ik, 21 Jump Street, Liefde op het eerste gezicht, Blind Date, De Gummiberen, Barbapappa, Liegebeest, de Freggles, de Snorkels, Rembo & Rembo, Teddy Ruxpin, Transformers, Darkwing Duck, Zig & Zag (Them Girls), De Tandenborstelshow, Love is, Heartbreak High, Jiskefet, Over de Rooie, Hakkeeeh met Gabberpiet op TMF, Het is hier Fantastisch, ja zelfs Hei Elei Kuk Elei.

Dames en heren ik zeg u: Het moet allemaal weer TERUG!

Met enige tegenzin geef ik dit bericht deze titel. Het is wat mij betreft het non onderwerp van dit moment. Maar dat is voor mij ook wel makkelijk te zeggen, hier op veilige afstand. Toch ben ik nieuwsgierig, dus vraag ik gisteren hoopvol aan mijn ouders hoe de eerste uitzending van De Wedstrijden was. Maar aan de berichtgeving op Geen Stijl viel al op te maken dat ik het ook het komend jaar maar op Premier League, CL en UC voetbal moet houden. O ja en Channel 4 zendt op dinsdag ook 'Dutch Football League' uit. Om 5 uur 's nachts om precies te zijn.

Maar, ontwijken hoeft niet langer. Vanaf nu kan ik meepraten: Talpa TV Stream

Maar of ik daar nu zo blij mee moet zijn. Ik moet eerlijk toegeven dat ik na 5 minuten al braakneigingen kreeg. 'Welkom Thuis' ??????? Mijn god. Je zou na 60 jaar op televisie te zijn geweest van Angela Groothuizen toch verwachten dat ze inmiddels in de juiste camera kijkt.

Het stond hier weken op nummer 1: Peter Kay & Tony Christie met Is this the way to Amarillo? (Uiteindelijk van de troon gestoten door de crazy frog. Typisch geval van Brits gebrek aan smaak?)

Blijkbaar inspireerde het lied Nederlandse soldaten in Afghanistan, Britse soldaten in Irak, medewerkers van Ilse Media en een Warcraft fan om hun eigen versies te maken. Humor en toch om te lachen.

Eindelijk. Mijn basisschool besluit een reunie te organiseren, en wel op 23 september dit najaar. Het is inmiddels 12 jaar geleden, dat ik daar mijn laatste schooldag beleefde. En stukken interessanter om de mensen waarmee je de eerste 9 jaar van je leven doorbracht weer te zien, dan die figuren waarmee je later op de middelbare zat. Nee, je basisschoolklasje, dat is toch iets aparts. Hoop dan ook vele oud bekenden te treffen. Ben jij er een van? Meld je dan aan via de site. Nee beter nog, stuur me een mail, NU! ;-)

Nee, ditmaal heb ik het niet over mijn uit de kluiten gewassen jongere broertje. Het Britse TV programma Big Brother deel 6 alweer beleefde namelijk afgelopen vrijdag zijn hoogtepunt. En alhoewel ik er in mei dit jaar nogal sceptisch tegen aan keek, moet ik zeggen dat het al met al best mee viel. Dat komt met name door het feit dat Engelsen simpelweg veel interessanter zijn om naar te kijken dan saaie Nederlanders. Tja er gebeurt spontaan nog eens wat, en dat is stukken interessanter dan zwangere vrouwen in het huis.

Op de een of andere manier komt de Nederlandse versie altijd een beetje knullig over, en dan vooral de presentatoren. Herinnert u zich Rolf X Wouters nog? Daphne Deckers, Beau van Erven Dorens, Patty Brard, en nu dan Ruud de Wild en Bridget Maasland. Nee, geef mij maar Dermott, Davina en Russel Brand (een comedian die overigens de komende weken hier op het Edinburgh festival staat). Drie presentatoren? Jawel, Big Brother is hier een multimediaal melkkoetje dat voor maar liefst vijf programma's melk moet produceren: De dagelijkse samenvatting, de wekelijkse evection, de opinie show Big Brother's Big Mouth, de pre eviction show Big Brother's Little Brother en de nachtelijke continue live uitzendingen.

Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik eigenlijk alleen laatstgenoemde incidenteel bekeken heb de laatste maanden. Alle spannende momenten zijn aan mij voorbij gegaan, ik viel slechts elke nacht in slaap met het typerende Big Brother beeld: een groepje huisgenoten hangend op de bank, klagend over een schrijnend tekort aan drank. Steevast dezelfde nachtbrakers, waarvan de laatste weken alleen Anthony en Craig nog over waren (een interessante verhaallijn veroorzakende).

Het verblijdde me dan ook wel dat onze Anthony, die met zijn Noord Engelse afkomst en accent in elk geval alle Schotten achter zich gaarde, afgelopen vrijdag de kroon mee naar huis nam. Na 11 weken nachtelijk gluren heb je toch het gevoel dat je die gast een beetje kent.

Day 78, 3.45pm.
Most of the housemates are in the bedroom.

Jawel, ik ben nog een keer naar de Edinburgh Military Tattoo geweest. Foto's op flickr, op vol formaat en in grote getalen ook te verkirjgen via mail indien gewenst.

Een talentvolle jonge kunstenaar met schilderijtjes die ik wel aan de muur zou hangen. Mooi, een pop art revival in de vorm van vector art.



UPDATE: Site lijkt sinds laatste bezoek gisternacht ineens te zijn verdwenen.. Gelukkig nog wat plaatjes uit het cache weten te redden.

OW! Deze wil ik wel hebben! Je kunt zelfs je eigen teams en clubshirts kiezen, en de grasmat is te verlichten. Gaaaaaafff...

Voor diegenen die nog steeds op zoek zijn naar beeldmateriaal van Monaco aan de Maas, hier is de video verslaggeving (25 min).

Bron: Rickvanvelthuysen.nl

Het is toch wel heel raar om van je moeder te horen dat je kleine, tien jaar jongere broertje nu officieel langer is dan jijzelf. Sinds ik hem anderhalve maand geleden voor het laatst zag schijnt hij namelijk 15cm gegroeid te zijn. Hij is nu net zo lang als mijn eveneens jongere, en langere, zusje, namelijk 1m82.

Gelukkig mag ik dit wereldwonder volgende week zelf aanschouwen, mijn ouders en broertje hoppen last minute namelijk even over voor een weekendje! Jeuj!

Aadrijkskunde is in een klap mij lievelingsvak. Dit is GEWELDIG! Google Earth is een tool waarmee je via livestream satelietbeelden de hele wereld over reist. Typ een plek in, de camera zoomt uit en vliegt je de continenten en oceanen over, en zoomt weer in daar waar je wezen wil. Sommige plekken zijn tot op straatniveau zeer scherp en helder te bekijken, zoals Austin Texas, New York, Detroit, Salou, (een gedeelte van) Amsterdam, Parijs, Rome en nog veel meer mooie en minder mooie steden. Jawel, een close up van de Eifel Tower en het Colosseum is mogelijk!

Download Google Earth hier en verlies jezelf in yet een ander brilliant internet fenomeen. Gratis en voor niks. Ongeloveloos. Dit is te gaaf voor woorden.

En ik maar blij zijn, dat de bezoekersaantellen zo in de lift zitten. Kom ik erachter dat 80% van de bezoekers mij op google vinden met:

monaco
aan
de
maas
filmpjes
beelden
doornbos
foto
s
Monaco
robert

Geloof me, als ik afgelopen weekend in Rotterdam had gezeten had ik jullie dondersgraag blij gemaakt met spectaculair beeld materiaal van dit geweldige evenement. Maar helaas, ik zit in Schotland dus er zit niks anders op dan jullie te verblijden met doedelzakken ter alternatief. Sorry, die drieweekse F1 break valt mij ook zwaar, maar 21 augustus mogen we weer genieten. :D

Maak je eigen SP mini me hier.

'O you think it's crowded in Edinburgh? Wait untill the Festival..'

Kreeg ik het afgelopen jaar vaak te horen. En jawel, ik wist niet dat een stad zo vol kon stromen. Wat een drukte hier in de straten! Edinburgh wordt in augustus omgetoverd tot Festival City: Een Film Festival, Jazz & Blues Festival, Book Festival, de Tattoo en natuurlijk The Fringe vol van (straat)theater, muziek, dans, comedy, musical en kunst.

Een en ander werd gisteren feestelijk geopend met een Cavalcade: een grote parade van shows, artietsen, en zelfs een delegatie van de Tattoo cast over Princess Street. Een filmpje.

Het was gisteren zowaar lekker weer in Edinburgh, maar alvorens daar verder van te genieten togen we eerst naar The Smirnoff Underbelly, voor een steengoede Comedy Sketch Show: The Lost and Lonely Rebels. En weer een kort filmpje.

En daarna was het tijd voor een pintje in de pub, Fish & Chips, en nog meer pintjes in the Spiegeltent's Beergarden. Such a nice day. :-)

Mijn absolute hoogtepunt van Kermis TV 2005: Het Frietje.

Uhm.. mag ik vragen wie deze door SBS aangeboden wallpaper in vredesnaam op z'n desktop wil?

U begrijpt (zie onder), donderdag was er tijd nodig voor herstel. Maar tegen het vallen van de avond waren we voldoende opgekalefaterd voor toch wel het hoogtepunt van afgelopen week.

De Military Tattoo is een jaarlijks terugkerend fenomeen in Edinburgh. Een majestueuze militaire show op de esplanade van het beroemde Edinburgh Castle. Nu ja, zo staat een en ander aangeprezen, maar ik zal eerlijk toegeven dat ik de desbetreffende show nog nooit op de BBC aanschouwen had en eigenlijk niet goed wist wat ik er van moest verwachten.

Mijn oma daarentegen was bijzonder enthousiast toen ik haar berichtte dat ik de laatste felbegeerde kaarten had weten te bemachtigen voor de Preview Performance gisteravond. Kaarten voor de shows die de komende drie weken elke avond plaats vinden waren namelijk al in April uitverkocht (af en toe ontgaan mij dingen). Maar, kaarten voor de generale repetitie, hetzij pers presentatie, gingen op 25 juli in de voorverkoop. Toen ik echter de duizend man lange rij die ochtend zag staan, had ik de hoop al opgegeven.

Maar, er gaan veel mensen op die enorme tribunes. Dat merkte ik gisteren wederom, omdat ik zelden zo dicht tegen mijn buren aan zat. Maar dat maakte gezien de weersomstandigheden (regenachtig en koud, ja het schijnt hier toch echt ook augustus te zijn), niet zoveel uit.

De omroeper doet bovendien goed werk als het gaat om het opwarmen van het publiek. 'Who's here frroooommmmm... The Netherlandssssssss?!' Uiteraard werden de aanwezige Hollanders overstemd toen werd gevraagd wie er zoal uit Schotland kwam, en dat is maar goed ook. Het was wederom een prettig Schots onderonsje.

En dan begint de show. Je weet dat Edinburgh Castle groot is, maar het is toch verrassend als zich uit de poorten 600 Scottish Soldiers met bagpipes te voorschijn toveren. Ach en welk een mooi geluid.

Chinees synchroon dansen is er niks bij, je kijkt je ogen uit. Wat een precizie en grandeur, al die muzikanten die van links naar echts marcheren, in de mooiste outfits. Ja, mannen in uniform..

Na een grand opening nog een varieteit aan ander entertainment. Een motorcycle show van de Imps. Russische dans van The Russian Cossack State Dance Company. Een anti-terrorist presentatie (dubieus) van The Royal Marines. Highland Dancers uit Schotland en Nieuw Zeeland. Swingende tropicana muziek van de Trinidad and Tobago Defence Force Steel Orchestra. Sublieme, SUBLIEME precizie in een militaire show van The Guard of His Majesty The King of Norway.

Een vertolking van de Battle of Trafalger, bijgestaan door de Massed Pipes & Drums. En mijn persoonlijke hoogtepunt: Ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, het thema van Band of Brothers. Gevolgd door God Save the Queen, en, wat op meer Schots enthousiasme kon rekenen, Auld Lang Syne. Een spetterende finale, waar meer dan 1.000 man aan deelnamen. Allemaal even gecoordineerd en perfect. Schit-te-rend.

De foto's staan inmiddels op flickr, en een impressie in bewegende beelden, met geluid heb ik hier neergezet [25MB]. Daarbij moet echter gezegd worden dat mijn gering captiverend talent geenszins eer doet aan de werkelijke ervaring, die duizendmalen mooier is.

En wel, woensdagavond organiseerden ik en wat klasgenoten een bijzonder geslaagde stag night (vrijgezellenavond) voor mijn goede vriend Sam uit Texas die in November dit jaar gaat trouwen. Ja, goed, officieel is een stagnight natuurlijk alleen voor de mannen, maar aangezien wij allemaal tough chicks zijn, waren we ook bij de organisatie (en uitvoer) betrokken.

Bij een stag night wordt de aanstaande bruidegom volgens traditioneel gebruik door zijn vrienden ontvoerd om nog een keer goed los te gaan. Na weken van geheime afspraken en gefluister in de wandelgangen bleek de verrassing goed bewaard gebleven; Sam was met stomheid geslagen toen hij op zijn paasbest de tuin inliep waar wij een grootse BBQ hadden georganiseerd.

Vele vele vele biertjes, hamburgertjes en apperitiefjes later togen we naar een coole club waar nog even actief gedanst werd (zoals op die megaplaat van The Killers, zie track 2 in de jukebox hiernaast).

Een muzikale sfeerimpressie. Foto's volgen later op flickr.

Waar ik de afgelopen dagen uitgehangen heb? Nu, het was me het weekje wel. Afgelopen dinsdag stond de tussentijdse presentatie van ons afstudeerproject op het program. Een paar nachten doorhalen dus, om iets toonbaars te produceren. Daar is een bescheiden websiteje uitgerold. Let niet op het steenkolen engels en geringe beeldmateriaal, daar wordt nog aan gewerkt. :-)

Het gaat goed in Nederland, wat racen betreft. Want komende zondag wordt er geracet in Rotterdam, jawel, gewoon op straat! Niemand minder dan Robert Doornbos (die nu al een grotere Fanclub heeft dan Formule 1 collega Christijan Albers. He, dat is gek..) zal in zijn geboortestad met een F1 bolide over de Coolsingel scheuren.

Allemaal gaan kijken dus!